Przydomowe Oczyszczalnie Scieków to kompletny zestaw do oczyszczania scieków bytowo-gospodarczych pochodzących z gospodarstw indywidualnych. Działa ona na zasadzie drenażu rozsączającego, ze wstępnym oczyszczaniem scieków w osadniku gnilnym. System składa się z osadnika gnilnego, studzienki rozdzielającej i regulującej dopływ scieków do drenażu, rur rozdzielczych, rur rozsączających i przewodów wentylacyjnych zakończonych wywiewkami oraz geowłókniny.

Istotę drenażu rozsączającego stanowi układ podziemnych ciągów drenarskich wprowadzający wstępnie oczyszczone scieki do gruntu w celu dalszego ich biologicznego oczyszczenia, bez rolniczego wykorzystania i bez odprowadzania oczyszczonych scieków do wód powierzchniowych. W systemie takim występuje pełny cykl oczyszczania scieków tzn. oczyszczanie mechaniczne i biologiczne. Oczyszczanie mechaniczne scieków następuje w osadniku gnilnym. Zachodzi tu podstawowy proces sedymentacji zawiesin łatwo opadających oraz biochemiczny rozkład zanieczyszczeń organicznych.




Po przejsciu przez osadnik gnilny scieki doprowadzane są do gruntu, gdzie w czasie przesączania przez warstwę złoża następuje dalsze ich oczyszczanie biologiczne. Oczyszczanie scieków w gruncie zachodzi w wyniku przebiegu współzależnych procesów filtracji, adsorpcji i utleniania zawartych w sciekach zanieczyszczeń. Zasadniczym czynnikiem, który powoduje oczyszczanie scieków jest sorpcja biologiczna, którą stanowi zespół organizmów tworzących wokół ziaren gruntu tzw. błonę biologiczną. Żyjące w glebie organizmy, takie jak bakterie czy grzyby redukują w procesach życiowych substancje organiczne zawarte w sciekach. Mineralizacja substancji organicznej odbywa się pod wpływem bakterii aerobowych i powietrza znajdującego się w glebie. Głównym zródłem powietrza w gruncie jest powietrze atmosferyczne, które przenika do gruntu drogą dyfuzji oraz poprzez system wentylacyjny rurociągów rozsączających.





 

Czas zatrzymania scieków w osadniku wynosi około 3 dób. Osadnik jest skutecznie wentylowany poprzez pion kanalizacyjny wyprowadzony ponad dach domu.

Przepływ gazów w ciągu wentylacyjnym odbywa się w kierunku przeciwnym do przepływu scieków poprzez otwór wlotowy do osadnika, umieszczony 110 mm powyżej otworu wylotowego. Osadnik wykonany jest z materiału odpornego na agresywne scieki, jak i korozyjne działanie gruntu. Jego konstrukcja jest wytrzymała na obciążenia od parcia gruntu. Wysoką stabilnosć konstrukcji gwarantuje specjalne wyprofilowanie w częsci spodniej. Osadnik jest przystosowany do podłączenia z budynkiem rurą kanalizacyjną Ø110 mm. Po przeciwnej stronie zbiornika (110 mm poniżej otworu wlotowego) znajduje się otwór wylotowy do studzienki rozdzielczej, stanowiącej początek układu drenażu rozsączającego.

Zadaniem studzienki jest równomierne rozprowadzenie oczyszczanych scieków do wszystkich ciągów drenarskich. Pozwala ona również na okresową kontrolę działania systemu. Studzienka ta jest odlewem wykonanym z PE, jej srednica wynosi 600 mm, a całkowita wysokosć wraz z kominem 1050 mm. Wyposażona jest w szczelną pokrywę włazową o srednicy 400 mm zabezpieczoną srubami. Otwór wlotowy o Ø110 mm znajduje się na wysokosci 0,30 m od podstawy. Otwory wylotowe o Ø110 mm do połączenia z nitkami drenażu - na wysokosci 0,13 m od podstawy. Kominy inspekcyjne zarówno w osadniku, jak i w studzience rozdzielczej w razie potrzeby można przedłużyć odcinkami rur strukturalnych PP o srednicy 400 mm.
Wszystkie otwory wyposażone są w uszczelki. W otworach wylotowych studzienki montuje się od zewnątrz zastawki regulacyjne umożliwiające odpowiednie kierowanie strumienia scieków do poszczególnych ciągów drenarskich.
 

Przewody rozdzielcze mocuje się w otworach wylotowych studzienki. Służą one do połączenia studzienki rozdzielczej z rurami rozsączającymi.

Przewody rozsączające połączone są z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków. Stanowią je dwa (dla oczyszczalni 2m³) lub trzy (dla oczyszczalni 3m³) ciągi drenarskie z rur perforowanych o długosci 15 m każdy, z perforacją Ø8 mm co 450 mm. Rury rozsączające zakończone są pionowo wyprowadzonym przewodem wentylacyjnym połączonym z drenażem elastycznym łukiem. Końcówka przewodu wentylacyjnego powinna być wyprowadzona około 0,5 m ponad powierzchnię terenu i zakończona dostarczaną w komplecie wywiewką. Zapewnia ona prawidłowe przewietrzanie systemu, jak i samej warstwy filtracyjnej.
 

Do budowy systemu szczególnie przydatne są tereny dobrze nasłonecznione, otwarte powierzchnie płaskie lub tereny o niewielkich spadkach nie przekraczających 8%. Do budowy drenażu rozsączającego przydatne są tereny, na których poniżej przewidywanego poziomu założenia rurociągów drenażu występuje warstwa przepuszczalnego gruntu o miąższosci minimalnej 1,2 m do 1,5 m oraz maksymalny poziom wody gruntowej znajduje się na głębokosci co najmniej 1,5 m poniżej poziomu dna rurociągów rozsączających.
 

Czynnosci montażowe oczyszczalni.

1. Instalacja osadnika gnilnego.

Posadowić osadnik gnilny w wykopie na głębokosci nie większej niż 2,20 m licząc od dna do poziomu terenu, na podsypce piaskowej 10-15 cm.

Następnie dokładnie go wypoziomować wzdłuż osi podłużnej, tak aby różnica pomiędzy osią wlotu do osadnika i wylotu wynosiła 110 mm.

Wypełnić komory osadnika wodą do 2/3 jego całkowitej pojemnosci.

W razie potrzeby (wylot przykanalika na głębokosci powyżej 0,4 m) przedłużyć kominy inspekcyjne odpowiednio przyciętymi odcinkami rur PP o srednicy DN 400 mm.
W tym celu najpierw należy odciąć górną częsć komina osadnika wzdłuż wgłębienia znajdującego się ok. 10 cm od jego wierzchu dodatkowo opisanego "Cutt of line". Z odciętej częsci komina zdjąć uszczelkę.

Na rurę przedłużającą założyć na przeciwległych końcach uszczelki o srednicy 400 mm (przed ostatnim karbem), następnie umiescić ją w kominie inspekcyjnym (głębokosć wsunięcia rury do komina wynosi ok. 170 mm), po czym na górę nałożyć pokrywę i dokręcić dwiema srubami oczkowymi (do wykonania przedłużenia 1 komina inspekcyjnego należy zamówić 1 uszczelkę oraz odcinek rury PP o srednicy DN 400 mm).

2. Podłączenie do budynku.

Połączenie osadnika z budynkiem wykonuje się za pomocą rury kanalizacyjnej o srednicy 110 mm (dodatkowo zamówionej). Spadek powinien wynosić 1,5%-2,5%, a w przypadku większej odległosci od budynku lub rzadziej używanej instalacji 3%-4%.

3. Instalacja studzienki rozdzielczej.

Posadowić studzienkę na dobrze zagęszczonej podsypce, uniemożliwiającej osiadanie na głębokosci uwarunkowanej rzędną wylotu z osadnika, połączyć osadnik ze studzienką rurą kanalizacyjną PVC o srednicy 110 mm (dodatkowo zamówioną).

4. Montaż rur rozdzielczych.

Na przewód rozdzielczy nałożyć uszczelkę, a następnie do jego srodka wsunąć zastawki regulacyjne (znajdujące się w komplecie wewnątrz studzienki).

W otworach wylotowych od zewnątrz studzienki zamontować przewody rozdzielcze.

Następnie stopniowo równomiernie zasypywać przestrzeń pomiędzy scianą wykopu, a studzienką warstwami ubijanego gruntu.

5. Wykop pod złoże filtracyjne.

Wykonać wykopy o szerokosci od 0,5 m do 0,9 m (wg projektu w zależnosci od przepuszczalnosci gruntu) pod przewody drenażu rozsączającego, starannie je wyrównać i wypełnić min. 10-15 cm warstwą tłucznia o granulacji 12-24/16-32 mm.

6. Montaż rur rozsączających.

Ułożyć przewody rozsączające perforacją w dół, ze spadkiem ok. 0,5% (w gruntach o mniejszej przepuszczalnosci) - 1% w gruntach o dobrej przepuszczalnosci i połączyć je z przewodami rozdzielczymi za pomocą łuków elastycznych. Głębokosć ułożenia przewodów powinna wynosić od 0,5 m do 0,9 m, w zależnosci od przemarzania gruntu. Należy jednoczesnie pamiętać, o zachowaniu min. 1,5 m od dna rur rozsączających do poziomu wody gruntowej.

7. Montaż rur wentylacyjnych.

Następnie do przewodów rozsączających podłączyć wyprowadzone pionowo rury wentylacyjne, używając do tego celu łuku i zakończyć je wywiewką wentylacyjną, min. 0,5 m ponad powierzchnią terenu.

8. Kontrola połączeń systemu.

Należy napełnić system wodą, aż do momentu wystąpienia wypływu ze studzienki rozdzielczej, sprawdzając szczelnosć połączeń.
Ustalić optymalny rozdział strugi na przewody rozdzielcze i rozsączające za pomocą regulowanych zastawek na wylocie studzienki rozdzielczej.

9. Wykonanie złoża rozsączającego.

Zasypywać przewody drenażowe obsypką żwirową o granulacji 12-24/16-32 mm, pozbawioną zawartosci węglanu wapnia, z przykryciem ponad wierzch rury min. 5 cm.
Jeżeli w podłożu występują grunty bardzo dobrze przepuszczalne (np. żwiry lub spękane skały), to pod warstwą drenażową należy wykonać specjalną warstwę wspomagającą z piasku o miąższosci 0,7-0,8 m, w gruntach słabo przepuszczalnych (piaski pyliste i gliniaste) o miąższosci 0,7 m.

10. Przykrycie złoża geowłókniną.

Wykonać wykopy o szerokosci od 0,5 m do 0,9 m (wg projektu w zależnosci od przepuszczalnosci gruntu) pod przewody drenażu rozsączającego, starannie je wyrównać i wypełnić min. 10-15 cm warstwą tłucznia o granulacji 12-24/16-32 mm.

11. Eksploatacja systemu.

Rozwinąć na wyrównanej obsypce żwirowej geowłókninę (będącą w komplecie w studzience), a następnie stopniowo zasypywać wykop gruntem rodzimym.